wild·card [ˈwaɪld.kɑːd] rzecz. ang.; lm. wildcards
1. dzika karta: karta, która może zastąpić każdą inną. 2. przen. osoba wszechstronna, którą można postawić w dowolnym miejscu zespołu; zna wiele dziedzin i łączy je w jednym zadaniu: architekt, który pisze kod; programista, który rozumie budowę. 3. inform. symbol wieloznaczny, np. *, pasujący do dowolnego ciągu znaków.
Etym. ang. wild „dziki” + card „karta”, z gier karcianych. Por. joker, generalist, polymath.